Infoberichten van het Nederlands Bijbelgenootschap – maart 2021

Info berichten in het kort

Info-bericht in het kort: 2021 maart-1

‘Een fascinerend, geheimzinnig en soms onmogelijk boek’

‘Ik prijs me gelukkig dat ik de Bijbel van huis uit meekreeg’, zegt theologe en tv-presentatrice Jacobine Geel in de NBG-podcast Bijbelbekentenissen. ‘De Bijbel bepaalt me erbij dat het niet om mij draait. Het is een fascinerend, geheimzinnig en soms onmogelijk boek met grote impact. Begin er gewoon maar eens in te lezen. En vraag je af: wat zegt het mij?’

Link: https://www.bijbelgenootschap.nl/nieuws-een-fascinerend-geheimzinnig-en-soms-onmogelijk-boek/

 

Info-bericht in het kort: 2021 maart-2

Wit-Rusland: na 500 jaar een nieuwe bijbelvertaling
De Bijbel Wereldwijd 2021 – deel 1

Het werk van de 155 bijbelgenootschappen gaat door, ook in moeilijke omstandigheden. Zoals in Wit-Rusland. Daar werkt het Bijbelgenootschap van Wit-Rusland (BGWR) – met steun van het Nederlands en het Vlaams Bijbelgenootschap – aan een bijbelvertaling in eigentijds Wit-Russisch. De vorige vertaling dateerde uit 1517. Ook biedt het BGWR hoop en hulp aan christenen in deze periode van politieke onrust.

Link: https://www.bijbelgenootschap.nl/nieuws-een-fascinerend-geheimzinnig-en-soms-onmogelijk-boek/

 

Info-bericht in het kort: 2021 maart-3

Internationale Moedertaaldag: de Bijbel in je moedertaal

Een moedertaal – die hebben we allemaal. Het begint met een paar woordjes. Al snel worden dat zinnen en verhalen. Maar taal is zoveel meer dan een verzameling woorden en grammaticaregels. Het is dé manier om je te verbinden met de ander, om je gevoel in woorden te vangen, om betekenis te geven aan de wereld om je heen. Dat maakt taal, en met name je moedertaal, zo bijzonder. Reden genoeg voor een feestje: Internationale moedertaaldag.

Link: https://www.bijbelgenootschap.nl/internationale-moedertaaldag-de-bijbel-in-je-moedertaal/

 

Info-bericht in het kort: 2021 maart-4

Het vertaalwerk aan de NBV21 is klaar

Het vertaalteam dat vanaf 2017 de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) reviseerde, is klaar. ‘De eindredactie van alle bijbelboeken is afgerond en de laatste knopen zijn doorgehakt’, vertelt projectleider Matthijs de Jong. De allerlaatste knoop zat in Jesaja 29.

Link: https://nbv21.nl/over-de-nbv21/

Met een lach en een traan – evangeliseren in Innsbruck

Met een uitdeel-NT (Nieuwe Testament) in mijn broekzak loop ik de trap omhoog. Ik wist dat het er een puinzooi zou zijn en toch was het erger dan verwacht. In de woonkamer is mijn vriend druk bezig met het sauzen van de smerige wanden. ‘Tjonge’, dacht ik, ‘heeft die even eer van zijn werk!’ Helmut, zijn oom, ligt in een kleine onderbroek op de bank. Bier en Jägermeister binnen handbereik. “Servus Meister! Der Pfaff ist da!” (“Moi chef! De dominee is er!”). 

 Ik ken deze grote en lichamelijk sterke man al een lange tijd en ik heb veel voor hem gebeden. Onlangs is hij voor de zoveelste keer voor de dood weggehaald. Mijn vriend vond hem onder het bloed en ontlasting op de bank – volstrekt bezopen. Retourtje ziekenhuis met ambulance als gevolg. Sindsdien bezoekt mijn vriend zijn oom dagelijks en er is hem iets opgevallen. “Klaas, mijn oom praat de laatste tijd veel over God en over Jezus, misschien wil jij eens met hem praten?” Nou en of! Meer dan eens heb ik gebeden voor een open deur en nu is die er.

Helmut wil mij iets laten zien. “Fliegende Holländer, ich zeig dir etwas!” Op zolder weet ik niet waar ik kijken moet. Complete miniatuur gevechtseenheden, tig diertjes, ongeopende bouwpakketten, kastelen en hier en daar een grote Technic Lego unit. Er is nauwelijks plaats om te staan, maar meneer onderbroek laveert bijna sierlijk tussen zijn fragiele meesterwerkjes door – onder invloed. Een alcoholballet.

Als ik later even met hem alleen ben begint Helmut te vertellen. We zitten op zijn ranzige bank. Hij pakt mijn arm vast en begint te huilen. “Mijn vrouw heeft COPD 4. Zonder iets te vertellen is ze bij me weggelopen. Ik wil niet dat zij eerder sterft dan ik. Ik zou mezelf zo ombrengen, maar ik heb drie kinderen.” Hij huilt en huilt, de voormalige rocker, kroegtijger, vechtbaas en gevangenisklant. Een slok bier en Jägermeister tegen de tranen en daarna volgen een aantal lelijke verhalen uit het verleden. Hij is er overigens heilig van overtuigd dat hij morgen stopt met drinken. Evenals gister en vorige week.

Eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik moet zeggen. Gelukkig heb ik daar niet zo’n moeite meer mee. Ik ben directer geworden en gooi de boel maar gewoon open. “Helmut, ik heb gehoord dat je de laatste tijd veel over God praat.” “Ooh, mijn lieve HERE God, Hij is mijn grootste vriend, ik bid elke dag tot Hem.” Helmut staat op en haalt een plastic crucifix, met batterijen. Helaas, ze zijn leeg. Nu even geen verlicht kruis.

 We praten over Jezus en ik vraag: “Waarom is Jezus eigenlijk gekomen en gestorven?” “Omdat hij de Messias is!” “Top, en wat betekent dat?” Helmut weet het niet. “Pfaff, vertel jij mij waarom Jezus is gekomen.” Ik pak mijn Nieuwe Testament en vraag hem of ik wat mag voorlezen. “Ja, maar geen onzin lezen, anders moet ik je morgen in elkaar slaan.” Ik moet lachen als ik hem zie zitten met z’n ondeugende blik, in z’n onderbroek. “Nee, maak je geen zorgen, dit boek vertelt geen onzin.”

Ik lees Johannes 3:16. “Helmut, God houdt van de wereld, God houdt van zondaars. Zondige Nederlanders en Oostenrijkers. Geloof je in Jezus, dan heb je eeuwig leven. Geloof je niet in Hem, dan heb je later een groot probleem.” “Ja, precies. Lees verder!” Ik ben verbaasd en lees vers 17 en 18. Helmut veert op, “Ja, zo zit het – dat is zo!” Ineens drukt Helmut mij een kunstwerkje in mijn handen. Een soort miniatuur levensweg van Jezus, met allerlei Jezus-figuren, van geboorte tot en met hemelvaart. “Kijk, hier is Jezus geboren, hier doet Hij iets, hier ook en kijk(!)… daar gaat Hij zo omhoog. Vind je het mooi?” Ik lieg niet en zeg dat ik zijn pronkstukje best mooi vind, maar eigenlijk vooral hoe Helmut erover spreekt, de voormalige Hells Angels vriend in zijn onderbroek.

‘Hoe kunnen een traan en een lach zo dicht bij elkaar zijn…?’ denk ik als ik terugloop naar huis. Ik heb genoten van het bijzondere bezoekje en blijf een zwak houden voor Helmut met z’n fratsen. Zie ik hem weer? Wanneer capituleert zijn lever? Zou hij de gearceerde verzen in zijn uitdeel-NT nog een keer lezen? Hoeveel zicht heeft hij werkelijk op Jezus? Geen idee. Ik leg het  allemaal bij God neer en hoop dat ik nog meer mogelijkheden krijg om Helmut te bezoeken.

Ds. Klaas Rozema is missionair predikant namens de ERWKB in Innsbruck

Met vriendelijke groet,

D.S L.E. Leeftink – bestuurslid SSRO

 

OnderWeg nr. 2

Nummer 2 van OnderWeg heeft als thema Zie je wie ik echt ben? De gekleurde mens in de kerk.

We geloven dat ieder mens naar Gods beeld geschapen is en belijden dat mensen ongeacht kleur of afkomst gelijk zijn. De Black Lives Matter-beweging heeft ook in Nederland een gevoelige snaar geraakt. Deze editie van OnderWeg gaat in op vragen zoals: belijden we in onze kerken ook werkelijk dat mensen gelijk zijn? Wat zijn ervaringen van ‘mensen met een andere kleur’ in onze witte kerken?

Eva Mabayoje, directeur van Present Nederland, schrijft over de impact van het slavernijverleden op het heden en de rol van de kerk daarin. ‘De schade die door de kerk is aangericht bij onze Afrikaanse broeders en zusters is vele malen groter dan de helende werking die van de kerk op dit gebied is uitgegaan.’

Hierop volgt een interview met Shari van den Hout. Ze is opgegroeid in de Nederlandse Antillen. Daarna vertrok ze naar Nederland om te studeren en is ze daar blijven wonen. ‘Ik werd niet gezien als Nederlander, maar meer als allochtoon. Daarmee kom je in een positie die je niet goed kunt vatten.’

De Morgensterkerk in Den Haag is een gemeenschap met vijftien verschillende nationaliteiten. Hoe is het om samen kerk te zijn? OnderWeg in gesprek met drie leden van deze gemeente.

Tot slot een ontmoeting met dominee Wim Rietkerk, die laatst tachtig jaar werd: ‘Ik kan niet meer de hele dag doorgaan, zoals vroeger.’ Toch kwam er eind vorig jaar nog een boek van hem uit en zit hij dagelijks achter zijn bureau. ‘In ons leven hebben we ervaren dat God leidt en voorziet op een manier die royaler is dan wij zelf ooit in gedachten hadden.’

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.

OnderWeg nr. 1

Nummer 1 van OnderWeg heeft als thema Heilig leven. Van verlangen naar ontvangen.

‘Wees heilig, want ik, de HEER, jullie God, ben heilig.’Deze opdracht van God in Leviticus 19 speelt door de hele Bijbel heen. Om bij God te passen, moeten we heilig leven. Maar hoe dan? Het gaat al snel over gedragsregels en wordt zo maar moralistisch. Kun je aandacht besteden aan heilig leven vanuit vrijheid in Christus en hoe werkt dat praktisch door in je geloofsleven?

Het thema-deel begint met een beschouwing van Hans Vel Tromp. Vanuit de Bijbel klinkt de oproep om als mens heilig te leven. Wat stel je je daarbij voor en hoe doe je dat precies? ‘Wat als heilig leven gewoon begint bij het verlangen om God te dienen?’

Met het begrip levensheiliging zijn velen opgevoed. In een dubbelinterview met de theologen Hans Burger en Gerrit Riemer gaan we op zoek naar wat heiliging vandaag kan betekenen.

‘Heilig leven is niet iets wat je moet doen, het is iets wat je ondergaat. Het is immers niet jouw heiligheid, maar die van God. Rituelen en liturgie zijn daarin onmisbaar.’ Een interview met Louis Runhaar, pastoor van de oud-katholieke parochie in Amersfoort.

Afgelopen najaar was het een eeuw geleden dat weekblad De Reformatie, waar magazine OnderWeg uit voortkomt, verscheen. Journalist Sjoerd Wielenga verdiepte zich in de turbulente media- en kerkgeschiedenis van dit kerkelijk blad, dat in 2015 samenging met het in 1957 opgerichte Opbouw.

Ter afsluiting een ontmoeting met Cors Visser. Hij is directeur van het nieuwe toerustingscentrum van GKv en NGK. Cors Visser is optimistisch over de toekomst van de kerk: ‘Kerken die als lokale gemeenschap in hun omgeving opereren, zijn voorproefjes van Gods koninkrijk.’

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.

Online meeloopdag Theologische Universiteit Apeldoorn

In deze tijd van lockdown merken we dat we veel minder informatieverzoeken krijgen van jongeren die op zoek zijn naar een studie. Via onderstaande link kom(t) jij / u op de website voor het aanmeldingsformulier:

https://www.tua.nl/nl/onderwijs/dagje-meelopen-1

Met vriendelijke groet,

Jannemarie (J.M.) Vierbergen-Hakvoort
Communicatiemedewerker Theologische Universiteit Apeldoorn

GRAZ en omstreken een kerkgebouw dichter bij huis in Oostenrijk

Afgelopen zomer hebben we twee Nederlandstalige kerkdiensten in een kapel in ons eigen dorp gehouden. De middeleeuwse kapel is eigendom van de burgerlijke gemeente en de burgemeester zei dat we zo vaak we wilden er gratis gebruik van mochten maken om er kerkdiensten te houden. De Nederlandse diensten waren goed bevallen en door de woorden van de burgemeester gingen we er over nadenken of het misschien een idee was om ook de Duitstalige diensten in Übelbach te houden. We hebben daar over nagedacht, ervoor gebeden en met verschillende mensen erover gesproken. Ook hebben we alle bezoekers (gemiddeld 5 J) van de diensten gevraagd of ze bereid waren naar Übelbach te rijden voor de kerkdiensten. De meeste bezoekers kwamen al niet uit Graz zelf en waren toch al gewend te rijden en daardoor vond men het geen probleem dat we de diensten in Übelbach zouden gaan houden. Zelf vonden we het wel een mooie gedachte om de kerkdiensten nu dichter bij huis te gaan houden. In deze coronatijd is het erg moeilijk om iets in het openbaar te organiseren, maar de kerkdiensten zouden wellicht ook mensen uit Übelbach zelf kunnen aantrekken.

De eerste zondag in Übelbach, eind september, was het best spannend. Zou er iemand komen? Om verschillende redenen hadden al onze vaste bezoekers afgezegd en vroegen we ons af of we misschien de eerste dienst in Übelbach als gezin alleen zouden zijn. Maar plotseling kwam daar een kennis van Francien de hoek om die onze kerkdienst mee wilde maken. Francien wandelt af en toe met haar en had haar net verteld dat we vanaf deze zondag in Übelbach kerkdiensten zouden hebben. We waren blij verrast dat ze de dienst kwam bezoeken.

In de week erna maakte ik kennis met een ander christelijk gezin in Übelbach dat een soort huisgemeente heeft. Ze hebben al verschillende keren onze kerkdiensten bezocht en wij hebben een paar keer hun Bijbelstudie bezocht. Het is mooi om zo ook dichter bij huis contacten met andere christenen te krijgen en we zijn benieuwd hoe God deze contacten verder wil gaan gebruiken.

De laatste zondag van oktober werden we weer verrast. Drie jonge mensen (een echtpaar (23,29) en de jongere broer (16) van de man) kwamen onze dienst bijwonen. Ze zijn op zoek naar een bijbelgetrouwe kerk in de buurt van Graz. De eerste contacten waren positief, bemoedigend en hoopvol. De jongen van 16 gaat nu samen met twee van onze kinderen catechisatie volgen.

Sinds eind november is er weer een lockdown in Oostenrijk. Vergelijkbaar met de maatregelen in Nederland. Samen met enkele van de vaste bezoekers verzorgen we nu weer online diensten vanuit huis. Zo mag in deze turbulente tijd de verkondiging van het Woord toch doorgang vinden. Daar zijn we de HEERE dankbaar voor.

Rond Hervormingsdag zongen we het Lutherlied in het Duits. Wat een bemoediging!

Ein feste Burg ist unser Gott,
ein gute Wehr und Waffen.
Er hilft uns frei aus aller Not,
die uns jetzt hat betroffen!

En het laatste vers citeer ik dan graag weer in het Nederlands:
Gods Woord houdt stand in eeuwigheid en zal geen duimbreed wijken!

Ds. Peter Drost is missionair predikant namens de ERWKB in Graz.

De Stichting Steun Reformatie Oostenrijk (www.ssro.nl) ondersteunt al bijna 35 jaar de kleine gereformeerde ERWKB-kerken in Basel en Winterthur (Zwitserland) en Neuhofen en Rankweil (Oostenrijk) en maakt ook de uitzending van de predikanten Rozema en Drost mogelijk.

Uw eenmalige of vaste gift kunt u overmaken op

Rekeningnummer      NL34 RABO 0312 8935 07
ten name van               SSRO te Hendrik-Ido-Ambacht
met als kenmerk         SSRO – Graz

 

 

Prostitutie, een wereld van verschil

Veldwerkers van Stichting De Haven lopen door de prostitutiestraten van Den Haag. Ze stoppen bij het raam van Maria die een zware dag heeft. Het is nu een jaar geleden dat haar dochtertje van vier is overleden. In haar thuisland zou ze een herdenkingsdag houden, maar nu staat ze hier. In de goedkoopste prostitutiestraat van Nederland.

Moeders, dochters en zussen. Dát zijn de vrouwen die wij tegenkomen in de seksindustrie. Mensen zoals u en ik, met levens die lijnrecht tegenover elkaar lijken te staan. Zoals Maria, de vrouw die zonder haar kind verder moet leven. Als we haar beter leren kennen, komen we erachter dat diepe armoede haar heeft gedwongen in de seksindustrie te gaan werken. Ze droomt van een baan in de zorg, maar ziet geen mogelijkheden om hieraan te beginnen. Ze zit vast in de prostitutie.

Of neem Lydia, een van de duizenden vrouwen in de Haagse seksindustrie. Zij is hier voor haar familie maar ze kan en wil niet meer. Jarenlang heeft ze zichzelf opgeofferd, maar nu kiest ze ervoor deze vreselijke plek achter zich te laten. Het wordt haar niet in dank afgenomen: “Jarenlang heb ik mijn leven opgeofferd voor hen, maar nu zijn ze woedend omdat ik voor mijzelf kies door deze vreselijke plek achter mij te laten”

Stichting De Haven is er voor deze moeders, dochters en zussen. De Haven biedt hen veldwerk, prostitutie maatschappelijk werk en een uitstapprogramma op maat. De seksindustrie is een wereld waarin tegenstellingen centraal staan. Voorstanders en tegenstanders. Uiterlijk en innerlijk. Licht en duisternis.

Wij geloven dat Jezus ons oproept te strijden tegen dit onrecht, dat we deze duisternis samen kunnen bestrijden met Licht! Doe mee door Licht te brengen in deze duistere wereld, juist nu. Wilt u weten hoe, kijk dan op www.dehaven.nl/schitter.

Een Wegwijzerkamp iets voor jou?

Wil je mee met een van de supergave Wegwijzerkampen? Ook deze zomer worden er weer kampen gehouden voor kinderen, tieners en jongeren! Naast deelnemers met een kerkelijke achtergrond, zijn er in ieder kamp ook een aantal plekken voor vluchtelingen en kinderen/tieners die vanuit missionaire activiteiten aangemeld worden. Dit biedt een unieke combinatie van geloofsverdieping en het leren omgaan met kinderen en jongeren uit andere culturen.

Elke dag wordt begonnen met stille tijd en in de week wordt verschillende keren een Bijbels uur gehouden. Verder zit de week boordevol activiteiten: een frisse duik in het zwembad, een overlevingstocht, een sportcompetitie, een bonte avond en veel meer! Ieder jaar gaat er een groep enthousiaste leiding mee om de kampweek te organiseren. De tienerkampen vinden plaats in een mooie kampeerboerderij in het Gelderse Ermelo. De kinderkampen worden gehouden op een geweldig kampeerterrein in Zelhem. En het jongerenkamp gaat zelfs naar een prachtige kampeerboerderij in het Franse Rouvrois-Sur-Meuse.

Kampen 2021

Kinderkampen
Kinderkamp 1 17-07 – 24-07 8 t/m 12 jaar
Kinderkamp 2 24-07 – 31-07 8 t/m 12 jaar
Kinderkamp 3 31-07 – 07-08 8 t/m 12 jaar
Kinderkamp 4 07-08 – 14-08 8 t/m 12 jaar
Kinderkamp 5 14-08 – 21-08 8 t/m 12 jaar

Tienerkampen
Tienerkamp 1 17-07 – 24-07 12 t/m 16 jaar
Tienerkamp 2 24-07 – 31-07 12 t/m 16 jaar

Jongerenkamp
Jongerenkamp 17-07 – 24-07 16 jaar en ouder

Enthousiasme gezocht

We zoeken natuurlijk ook medewerkers voor de kinder- en tienerkampen. Kun je goed omgaan met kinderen of met tieners en heb je een levend geloof in Jezus Christus? Kom dan ons team versterken deze zomer! Aanmelden kan via www.wegwijzerkampen.nl

Meer informatie?

Zie voor meer informatie onze website: www.wegwijzerkampen.nl
of mail naar info@wegwijzerkampen.nl

 

 Eindejaars-verdubbelingsaktie  ook in coronatijd     

 St. Newbornlife heeft opnieuw de vrijmoedigheid om haar zgn. eindejaarsverdubbelingsaktie 2020 bij u aan te kondigen.
Stichting  Newbornlife Nederland vraagt opnieuw uw aandacht en gebed voor vrouwen in West-Afrika die leven met een gat in hun urineblaas –Vesico Vaginal Fistula-….met alle gevolgen van dien! Want korter of langer geleden hadden deze vrouwen een zeer langdurige en gecompliceerde bevalling zonder professionele hulp. Hierdoor is hun kindje veelal overleden en hun urineblaas (en/of darm) compleet verscheurd. De gevolgen zijn desastreus: een leven in  afzondering, uitgestoten úit hun gemeenschap, werk, trein, kerk en zélfs hun mannen willen hen niet meer zodat ze ook haar eventuele kinderen niet meer ziet. Dit vanwege de voortdurende stank van de urine. Vaak worden ze gepest en raken eenzaam en verward. Er zijn maar zéér  beperkte mogelijkheden voor VVF-hersteloperaties in Afrika. Al in 2006 is  MercyShips begonnen met gratis VVF-hersteloperaties aan te bieden op haar reizen langs de kust van West Afrika. Een hersteloperatie=een nieuw leven: de urineblaas wordt gedicht en kan weer urine bevatten. De vrouwen worden liefdevol verpleegd, ook weer aangeraakt en geknuffeld. Er wordt veel gepraat, gezongen en gebeden. Helaas kunnen deze hersteloperaties dit jaar niet doorgaan op het hospitaalschip i.v.m. de werelwijde corona uitbraak. De lange reizen om deze vrouwen uit de periferi op te halen naar het hospitaalschip in de haven zijn verboden. Datzelfde reisverbod zorgt er vermoedelijk ook voor dat méér moeders zullen bevallen zonder professionele hulp, dus met meer gevaar voor hun leven en dat van hun kindje.En ook meer kans op een verscheurde urineblaas. Uw giften komen deze keer ten goede aan vrouwen met VVF in een kliniek in Sierra Leone. Deze kliniek is de enige mogelijkheid voor vrouwen met deze aandoening in dit arme land; zij willen hun capaciteit van 300 VVF-hersteloperaties per jaar graag uitbreiden. Met uw hulp kunnen daar dan méér vrouwen worden geholpen , een nieuw leven opbouwen zonder schaamte, weer echt vrouw zijn, misschien weer terug gaan naar hun gezin, misschien (weer) een kindje krijgen! Zie voor meer informatie en verhalen op www.newbornlife.nl

Uw gift/collecte is zéér welkom, welke speciaal voor deze vrouwen wordt geoormerkt. Uw gift wordt verdubbeld en is dan 2x zoveel waard!: €.15 wórdt dan €.30/ €.50 wórdt €.100. etc. NL85 INGB 0003 1092 80. t.n.v. Newbornlife te Zuidlaren. o.v.v.verdubbelingsaktie. St.Newbornlife is ANBI aangemerkt bij de belastingdienst. Doet u (weer)mee?

Janneke Venema, voorz. Stichting Newbornlife Nederland          

 

Bijbelzondag: dicht bij de bron

Door Frans van Houwelingen, Nederlands Bijbelgenootschap

Een kerk zonder Bijbel – kunt u zich daar iets bij voorstellen? Andersom misschien wel. De Bijbel lezen zonder de kerk kan best. In Nederland is de Bijbel voor iedereen vrij verkrijgbaar in vele vertalingen en uitvoeringen en je kunt die lezen zo vaak je maar wilt.
Maar een kerk zonder Bijbel … ? Hoe zou de kerk haar boodschap van levensbelang kunnen brengen zonder te putten uit die bron? Die vraag staat op 25 oktober – Bijbelzondag – centraal.

Een bijbel dichtbij – zeg maar binnen handbereik – lijkt voor iedereen haalbaar. De huisbijbel waar je regelmatig uit leest aan tafel, de Bijbel op je computer, je mobiel of tablet, de bijbels waar je extra zuinig op bent zoals je trouwbijbel en het bijbeltje dat je kreeg bij je belijdenis.
Maar – veel christenen hebben geen bijbel of de mogelijkheid om die zelf te lezen. Omdat ze geen bijbel kunnen betalen, of omdat er geen bijbel bestaat in een taal die ze kunnen begrijpen. Velen leven in landen waar de Bijbel een verboden boek is en ook dan is het bepaald niet vanzelfsprekend dat je de Bijbel kunt lezen wanneer je dat wilt.

Bijbelzondag
In 1976 werd de eerste Bijbelzondag gevierd. Vanaf het begin was het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) daar nauw bij betrokken en later werd het NBG zelf initiatiefnemer. De vraag wordt wel gesteld waarom een bepaalde zondag in het jaar speciaal Bijbelzondag moet zijn. Elke zondag is toch Bijbelzondag voor de kerk? Dat is zeker waar. Toch is het goed om één keer per jaar speciaal stil te staan bij het feit dat we de Bijbel hebben. Wat een rijkdom is dat! Reden voor een feest! Een feest waarbij je dankbaar bent voor wat je hebt en uitdeelt aan mensen die die rijkdom moeten missen. Vandaar dat het NBG op Bijbelzondag vraagt om steun voor het bijbelwerk wereldwijd. In het filmpje dat het NBG beschikbaar stelt voor de collecte op Bijbelzondag geeft directeur Rieuwerd Buitenwerf een aantal voorbeelden van projecten in binnen- en buitenland.

Dichtbij
De Bijbel dichtbij mensen brengen. Dat is de missie van het Bijbelgenootschap. Maar wat is ‘de Bijbel dichtbij’? Is dat alleen een bijbel binnen handbereik? Zijn we tevreden als de Bijbel in alle mogelijke talen is vertaald en iedereen die dat wil een bijbel kan kopen of krijgen? Dan zouden we in Nederland nu wel zo’n beetje ‘klaar’ zijn. Maar het ‘dichtbij’ gaat dieper. Niet alleen binnen ‘handbereik’ maar ook binnen ‘hartbereik’. Het gaat er uiteindelijk om dat de Bijbel opengaat, de boodschap je hárt bereikt. Dat bereik je niet alleen door vertaling en verspreiding van de Bijbel – hoe belangrijk ook. Zelfs allerlei hulpmiddelen als kinderbijbels, jeugdbijbels, studiebijbels, dagboeken, et cetera leiden niet vanzelfsprekend tot het diepe ‘dichtbij’. Dat is afhankelijk van de zegen van onze Heer. Daarom gaat het  niet alleen om een collecte voor het bijbelwerk, maar ook om gebed voor mensen die de Bijbel vertalen en verspreiden, soms onder moeilijke omstandigheden. En voor hen die met de Bijbel in aanraking komen – of juist (nog) niet. We nemen als mensen slechts een bescheiden plaats in, maar mogen weten dat we deel uitmaken van een groter geheel: Gods nieuwe wereld.

Afstand
Bijbelzondag is dit jaar anders dan anders. Geen uitbundig feest in een volle kerk. Massale gemeentezang  komt hooguit via de televisie of het internet bij je binnen als klanken uit de tijd dat alles nog ‘normaal’ was. Het nieuwe normaal is niet écht normaal. Al in het begin van de Bijbel lees je dat het ‘niet goed is dat de mens alleen is’. En ondanks alle mogelijkheden die we nu hebben om contact met elkaar te hebben, ervaren we afstand. In de kerk is het gemis aan sociaal contact extra voelbaar.
En toch hebben we het op Bijbelzondag over ‘dichtbij brengen’. Dat is, omdat niet alleen wij de Bijbel dichtbij brengen, maar ook omdat de Bijbel óns dicht bij elkaar brengt. We delen met elkaar het geloof in God die we kennen uit de Bijbel. Daardoor wordt de afstand overbrugd en zijn we met elkaar verbonden.
Die verbondenheid ondanks afstand kennen we ook uit de Bijbel zelf. Jezus spreekt daarover bij het laatste Pesachmaal met zijn leerlingen. Hij vertelt dan dat Hij afstand zal nemen, maar een ándere pleitbezorger zal geven die altijd bij hen zal zijn: de Geest van de waarheid. (Johannes 14:16 en 17). En als Jezus dan werkelijk afstand neemt , klinken deze woorden: ‘En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’ (Matteüs 28:20).

Opdracht
Voorafgaande aan de zegen die we lezen in Matteüs 28 staat de zogenaamde ‘zendingsopdracht’. Die is in eerste instantie gegeven aan Jezus’ leerlingen, maar kerken en gelovigen zien die opdracht ook als een taak voor hen. Dat betekent: het evangelie vertellen aan mensen die het nog nooit gehoord hebben, maar ook: als gelovigen elkaar steeds aan te spreken, te bemoedigen en te troosten. Geloven en het geloof vasthouden – daarvoor heb je elkaar nodig. In die zin is ‘de Bijbel zonder kerk’ – mensen met wie je het geloof deelt – ook niet bepaald ideaal. Bijbelgenootschappen, kerken en individuele gelovigen hebben elkaar nodig. Ieder met zijn eigen mogelijkheden en verantwoordelijkheden.
De Bijbel dichtbij brengen: een mooie taak. Soms ook moeilijk, maar niet onmogelijk. Paulus zegt als hij Mozes citeert: ‘Het woord is dicht bij u, in uw mond en in uw hart’. Dat betekent: de boodschap van het geloof die wij verkondigen, is dicht bij ons. (Romeinen 10:8).

We wensen u deze Bijbelzondag de nabijheid toe van onze Heer!

Frans van Houwelingen is communicatiemedewerker bij het Nederlands Bijbelgenootschap.